Zamknięte łyżeczkowanie/ząb

Oczyszczanie zębów i kieszonek przyzębnych z kamienia nazębnego i treści patologicznych jest obowiązkowym elementem leczenia tkanek przyzębia. W tym celu wykonuje się łyżeczkowanie otwarte i zamknięte. Co to jest łyżeczkowanie dziąseł?

Zabieg pozwala na usunięcie kamienia nazębnego, granulacji, miękkiego kamienia nazębnego za pomocą specjalnie zaprojektowanych narzędzi.

Patologiczna kieszonka dziąsłowa jest oznaką paradontozy i poważnym problemem, który należy jak najszybciej leczyć. Dopóki kieszeń nie zostanie zamknięta, choroba nie zniknie, a samo czyszczenie przyczynia się do tego (zamknięcie). Bez szybkiej pomocy dentysty może rozwinąć się ropień, co w przyszłości prowadzi do rozluźnienia i utraty zębów.

Wskazania i przeciwwskazania

Skuteczność procedury została udowodniona. Łyżeczkowanie to sposób na zapobieganie powikłaniom zapalenia przyzębia i zatrzymanie procesu patologicznego.

Tkanka przyzębia to tkanka, która może ulec zapaleniu w przypadku naruszenia codziennej higieny, dlatego istnieje ryzyko rozwoju chorób. Jeśli nic nie zostanie zrobione, istnieje ryzyko utraty zębów.

Wskazania do łyżeczkowania:

zła higiena jamy ustnej – objawia się to gromadzeniem się kamienia i płytki nazębnej na zębach, co powoduje namnażanie się bakterii. zapalenie dziąseł, powiększenie przestrzeni przyzębnej;
wszelkie stany zapalne w jamie ustnej, na przykład zapalenie dziąseł (zapalenie tkanki dziąseł) i inne, które mogą przekształcić się w zapalenie przyzębia;
urazy – mogą wystąpić w wyniku próby gryzienia twardych przedmiotów, w tym orzechów;
słaba odporność jest szczególnie niebezpieczna, jeśli istnieje tendencja do zapalenia przyzębia.

Nie ma żadnych przeciwwskazań jako takich. Należą do nich choroby zapalne i ostre choroby układu oddechowego. Również decyzja o wykonaniu zabiegu jest podejmowana indywidualnie w przypadku cukrzycy typu niewyrównanego, słabej krzepliwości i chorób krwi.

Po zabiegu większość pacjentów zauważa następującą poprawę:

Szkliwo staje się gładkie i gromadzi się na nim mniej płytki nazębnej.
Krwawienie i ból dziąseł ustępują.
Duże kieszenie stają się mniejsze, a małe zamykają się całkowicie.
Zapalenie ustępuje.
Zmniejsza się chwiejność zębów.
Dziąsła zyskują naturalny, zdrowy kolor.

Generalnie w przypadku zaobserwowania dużego kieszonki przyzębnej leczenie zapalenia przyzębia należy przeprowadzić niezwłocznie, a najlepiej jak najszybciej. Zapobiegnie to pogorszeniu się sytuacji.

Zamknięte łyżeczkowanie

Podczas wykonywania łyżeczkowania zamkniętego nie wykonuje się nacięć dziąseł i nie narusza się ich integralności. Głębokość kieszonek powinna przekraczać 3 mm, czyli technika ta jest odpowiednia w przypadku łagodnej postaci zapalenia przyzębia. Jeżeli zabieg ten zostanie wykonany w zaawansowanym stadium choroby, przyniesie jedynie chwilową poprawę.

Zamknięte łyżeczkowanie wykonuje się w następujący sposób:

znieczulenie miejscowe;
oczyszczenie z kamienia, kamienia nazębnego i granulatów;
leczenie chlorkiem sodu;
nałożenie bandaża.

Istnieje kilka metod łyżeczkowania zamkniętego. Różnią się wyposażeniem, czasem trwania i ceną. Zabieg zawsze wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, dzięki czemu nie powoduje dyskomfortu.

Mechaniczny

Używany jest metalowy hak. Wprowadza się go pod dziąsła i przeprowadza się ręczne zeskrobywanie twardych osadów. Gromadzą się na odsłoniętym korzeniu zęba.

Ultradźwiękowy

Takie łyżeczkowanie zęba wykonuje się za pomocą specjalnego sprzętu, który skutecznie rozbija kamień. Jego usunięcie odbywa się pod ciśnieniem za pomocą roztworu antyseptycznego. Pozwala także wypłukać chorobotwórczą mikroflorę z kieszonek dziąsłowych.

Laser

Nowoczesną opcją jest łyżeczkowanie laserowe. Wyróżnia się bezkrwawością i brakiem konieczności zakładania bandaża. Zwykle stosowany tylko po ultradźwiękowym lub mechanicznym.

Czas trwania zabiegu przy wyborze dowolnej metody wynosi około 30-60 minut.

Otwarte łyżeczkowanie

Niezbędnym zabiegiem jest otwarte łyżeczkowanie dziąseł. Różni się od techniki zamkniętej tym, że jest pełnoprawną operacją chirurgiczną z rozcięciem dziąseł.

W przypadku wykonania łyżeczkowania otwartego, część dziąsła zostaje oderwana, aby uzyskać dostęp do głębokich złogów. Wykonuje się go dla głębokości kieszeni 3-6 mm.

Wyłyżeczkowanie dziąseł wykonuje się w następujący sposób:

ulga w bólu;
oderwanie płatka dziąsła od kości;
czyszczenie korzeni;
podanie leku w celu regeneracji;
szycie;
nałożenie bandaża.

Łyżeczkowanie otwarte można wybrać jako metodę leczenia wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Specjalista analizuje stan pacjenta, bierze pod uwagę wskaźniki i dokonuje wyboru na korzyść konkretnej metody.

Okres rehabilitacji

W zależności od tego, jaki rodzaj zabiegu został wybrany, w jaki sposób oczyszczono kieszonki między zębami, mogą wystąpić różne odczucia, na przykład ruchomość zębów, obrzęk, zwiększona wrażliwość. Zwykle wszystkie konsekwencje, które mogą być niepokojące, pojawiają się w ciągu 10-14 dni przy zamkniętej technologii przewodzenia lub trochę więcej przy otwartej technologii. Zwiększona wrażliwość może utrzymywać się do 2-3 tygodni.

Kieszeń dziąseł po czyszczeniu zaciśnie się szybciej, a wszystkie konsekwencje znikną, jeśli zastosujesz się do następujących zaleceń:

nie zaleca się jedzenia i picia w ciągu dwóch godzin po zabiegu;
w pierwszych tygodniach gojenia lepiej nie jeść drażniących potraw – są to potrawy gorące, zimne, pikantne, kwaśne;
pożądane jest spożywanie miękkiego jedzenia, bez dużej ilości przypraw, przez pierwsze 2-3 tygodnie;
warto płukać usta roztworami dezynfekcyjnymi 3-4 razy dziennie, lekarz przekaże bardziej szczegółowe zalecenia;
nie ma konieczności mycia zębów pierwszego dnia, przez kolejne 2-3 tygodnie lepiej zastosować opcję z miękkim włosiem;
wskazane jest unikanie nadmiernego wysiłku fizycznego i drżenia.

Łyżeczkowanie kieszonek przyzębnych jest częścią kompleksowego leczenia zapalenia przyzębia i innych chorób tkanki przyzębia. Sama procedura nie może pozbyć się tej choroby. Potrzeba wykonania zabiegu i wybór techniki rozpatrywana jest każdorazowo indywidualnie.